بومگردی همراه با غذاهای سنتی تالشی 2

در سفرهای بومگردی علاوه بر دیدن طبیعت بکر و جذاب محیط شما می توانید از غذاهای محلی و سنتی لذیذ آن منطقه تناول کرده و به سفرهایتان لذت چند برابر ببخشید . لذتی که طعم و عطر آن هرگز از خاطره شیرینتان پاک نشود .
غذاهای لذیذ محلی گیلان که عطر و بو و طعم کوچ و عشایر را نیز به عنوان چاشنی  همراه دارد از جمله جذابترین و خوشمزه ترین مرحله سفرهای بومگردی به شمار می رود . غذاهای رنگارنگی که هر گردشگر با یکبار چشیدن طعمش متوجه منحصر به فرد بودنش می شود .مردمان گیلانی یکی از مهمان نوازترین مردمان ایرانی هستند و یکی از ترفندهای مهمان نوازیشان پذیرایی از مهمانانشان با غذاهای خوش طعم و عطر محلی و سنتی است .

غذاهایی همچون گوزلی بریان ، دو آش (آش دوغ)  ، کته نون (نان سنگی) ، شیر برنج ، آش تالشی ، سیرجینه ، ووزه دلهَ (بادمجان توپر) ، جزلق ، سوجا دیله (ساج ایچی) ، انار دون ، قورتماج ، ووزه کوکو ( کوکوی گردو )، دوما رواَن (روغن دمبه) ،خوراک عدس( مَجو) ، آرزِنا و دسرهای خوشمزه و لذیذ همچون به‌لاما ، روان (کره) ، زرد روان ، ترشی محلی ، ترشی آلو، ساتا نان ، زرین نان ، ماست چکیده ، پنیر محلی ، دوشاب ، پِندیرَه ویسوج(پنیر سرخ کرده) .

‘پیله بابا’ در این مقاله به طرز تهیه غذاهای محلی و سنتی گیلانی می پردازد با ما همراه باشید .

  • جزلق یا دوما رواَن

برای درست کردن این غذای سنتی و مقوی که از دنبه گوسفند تهیه می شود  دنبه گوسفندی را شسته و به قطعات ریز تقسیم میکنند و داخل قابلمه ای میریزند و روی آتش میگذارند بعد از جوشیدن روغنی از دنبه جدا میشود و تکه های ریز خورد شده دنبه در قابلمه باقی میماند که نام این خوراک فوق العاده ترد و خوش طعم جزلق است . این غذای لذیذ را هم می شود با نان سنتی سرو کرد و هم با برنج ، همچنین جزلق را به خمیر نان سنتی یا همان فتیر اضافه میکنند و نان روغنی لذیذی تهیه می کنند .روغن به دست آمده از این دنبه را قبل از اینکه سرد و سفت شود در ظروف سفالی پتی می ریزند زیرا میتوانند در مدت زمان طولانی بدون خراب شدن و یا کپک زدن از این روغن در انواع غذاها استفاده کنند. هم آن را به خمیر اضافه کرده نان روغنی مخصوصی درست می‌کنند که بسیار خوشمزه است. امیدوارم در سفرهای بومگردی لذت خوردن این غذای لذیذ را از دست ندهید.

برای تهیه غذای لذیذ سوجا دیلَه از گوشت پرچرب گوسفند استفاده می کنند. برای پخت این غذای سنتی تالشی ، گوشت گوسفند را به قطعات کوچک تقسیم میکنند و در ظرفی به نام ساج کمی روغن کره ریخته و آن را سرخ‌شده میکنند سپس گوشت خورد شده را درون این ظرف می‌ریزند و سپس ادویه‌جات لازم را به آن اضافه میکنند  بعد از اینکه گوشت به طور کامل پخت چند قاشق به آن ماست اضافه کرده و هم می‌زنند غذا را روی آتش سنتی و هیزمی با شعله ملایم به دم میگذارند و پس از اتمام مراحل پخت نوش جان میکنند. در بومگردی های سنتی تالشی تغذیه غذاهای سنتی یکی از اهداف این روند گردشگری می باشد.

  • انار دون


برای تهیه انار دون یک غذای اصیل شمالی ابتدا پیاز را با زردچوبه سرخ کرده و الو را به آن اضافه میکنند و انارها را با پیاز سرخ شده حسابی تفت می دهند تا رنگش کاملا برگردد این مرحله پایانی غذا می باشد اگر قرار باشد فقط با پلو میل شود در غیر این صورت در ادامه آب مرغ تهیه شده را به غذا اضافه میکنند و کمی رب انار به آن اضافه میکنند بنا به ذائقه از رب انار ملس یا ترش استفاده می شود مرغ یا اردکی را که از قبل پخته شده است را به خورشت اضافه میکنند و میگذارند خورشت حسابی جا بیافتد و با پلو میل میکنند  یا اینکه انار دون سرخ شده با پیاز را در شکم ماهی و مرغ پخته شده می ریزند و به عنوان یک غذای سنتی مجلل از مهمانان خود پذیرایی میکنند.

بومگردی همراه با غذاهای سنتی تالشی

در سفرهای بومگردی علاوه بر دیدن طبیعت بکر و جذاب محیط شما می توانید از غذاهای محلی و سنتی لذیذ آن منطقه تناول کرده و به سفرهایتان لذت چند برابر ببخشید . لذتی که طعم و عطر آن هرگز از خاطره شیرینتان پاک نشود .
غذاهای لذیذ محلی گیلان که عطر و بو و طعم کوچ و عشایر را نیز به عنوان چاشنی  همراه دارد از جمله جذابترین و خوشمزه ترین مرحله سفرهای بومگردی به شمار می رود . غذاهای رنگارنگی که هر گردشگر با یکبار چشیدن طعمش متوجه منحصر به فرد بودنش می شود .مردمان گیلانی یکی از مهمان نوازترین مردمان ایرانی هستند و یکی از ترفندهای مهمان نوازیشان پذیرایی از مهمانانشان با غذاهای خوش طعم و عطر محلی و سنتی است .

غذاهایی همچون گوزلی بریان ، دو آش (آش دوغ)  ، کته نون (نان سنگی) ، شیر برنج ، آش تالشی ، سیرجینه ، ووزه دلهَ (بادمجان توپر) ، جزلق ، سوجا دیله (ساج ایچی) ، انار دون ، قورتماج ، ووزه کوکو ( کوکوی گردو )، دوما رواَن (روغن دمبه) ،خوراک عدس( مَجو) ، آرزِنا و دسرهای خوشمزه و لذیذ همچون به‌لاما ، روان (کره) ، زرد روان ، ترشی محلی ، ترشی آلو، ساتا نان ، زرین نان ، ماست چکیده ، پنیر محلی ، دوشاب ، پِندیرَه ویسوج(پنیر سرخ کرده) .

“پیله بابا” در این مقاله به طرز تهیه غذاهای محلی و سنتی گیلانی می پردازد با ما همراه باشید .

  • غذای لذیذ و اشرافی گوزلی بریان (بره بریان)

گوزلی بریان غذایی است تشریفاتی که برای مهمانان مهم و خاص پخته میشود و بیشتر در مراسمات و مهمانیها طبخ میشود. یک بره را به صورت کامل می پزند و بعد از اتمام پخت شکم بره را مثل مرغ شکم پر یا ماهی شکم پر با ادویجات و سبزیجات مخصوص گیلانی و گردو پر میکنند . این غذا یکی از خوش طعم ترین و لذیذ ترین غذاهای سنتی گیلان است .

موارد مورد نیاز : یک عدد بره کوچک ، سبزیجات محلی ، ادویه ، گردو

  • غذای خوشمزه دو آش (آش دوغ)

آش دوغ که در زبان محلی به دو آش شهرت دارد یکی از غذاهای معروف و رایج گیلان است و طرز تهیه آن به این صورت است که ابتدا دوغ را درون ظرفی ریخته و روی حرارت میگذارند و یک فنجان برنج به آن اضافه میکنند این غذا باید به صورت مرتب هم زده شود سپس  حبوباتی مثل نخود، لوبیا و عدس پخته شده به آش اضافه میکنند وقتی که غذا غلظت پیدا کرد و جا افتاد نوبت به چند حبه سیر و گشنیز و برگ سیر می رسد که به آن اضافه کنند. اصولا برای تزئین روی آش از نعنا داغ و سیر داغ استفاده میکنند . فرصت چشیدن طعم این غذای خوشمزه را در سفرهای بومگردی گیلان و تالش از دست ندهید.

مواد مورد نیاز : برنج ، دوغ، لوبیا، نخود ، عدس ، نعنا، سیر، برگ سیر ، گشنیز

  • نان سنتی کته نون (نان سنگی)

نان سنتی که خوردنش در طبیعت زیبای گیلان سفرهای بومگردی را هزاران بار لذیذ تر میکند این نان سنتی را روی سنگ مسطح و بزرگ میپزند به این صورت که این سنگ را روی شعله آتش میگذارند و پس از داغ شدن خمیر نان را به روی سنگ داغ شده قرار میدهند. پشت این نان روی سنگ پخته مشود و روی نان با حرارت آتش زیر سنگ سرخ میشود . در زمان‌های قدیم که امکانات کمتر بوده مردم برای تهیه نان از این روش استفاده میکردند .

تصویری از پخت کته نون

  • شیر برنج

شیر برنج غذایی است که با سه نوع ذائقه شور و ترش و شیرین میشود میل کرد و بسته به ذائقه افراد دارد. برای تهیه این غذای خوشمزه شیر را در ظرفی ریخته و روی حرارت می گذارند ، البته باید اضافه کنم که از سه نوع شیر، شیرگاو یا گوسفند یا بز می توان استفاده کرد . مردم بومی برای آنکه شیر برنج غلیظ و لعابدار به دست بیاورند نوعی برنج با نشاسته زیاد استفاده می­‌کنند. در حین جوشیدن شیر، برنج را یک بار آبکشی میکنند و به شیر اضافه می کنند. بعد از یک ساعت که خوب هم زده شد، شیر برنج آماده می­‌شود .

  • مواد مورد نیاز : برنج  ، گلاب ، شیر ، هل ساییده شده ، نمک ، مربا یا دوشاب یا عسل ، ترشی محلی

 

  • آش تالشی

آش تالشی نیز به نوبه خود یکی از غذاهای لذیذ و مهمان پسند است که در طبیعت زیبای تالش واقعا یک خوراک دلچسب است . و اما طرز تهیه این آش خوشمزه و دلچسب ، اول گندم را از پوستش جدا می کنند بعد از خشک شدن  آن را می­کوبند و با دوغ محلی پخت می شود، تا جا افتاده و غلیظ شود و دوغ را درون ظرفی می ریزند و سیب زمینی های خرد شده و لوبیا را به آش اضافه میکنند و بعد از آن که آش حسابی جوشید، بلبو یا همان سبزیجات را به آش اضافه می‌­کنند. حال یک آش جا افتاده و خوش طعم آماده است برای پذیرایی عصرانه ، البته اگر بخواهید صبح میل کنید میتوانید از شیر گوشفند جوشیده شده نیز استفاده کنید .

مواد مورد نیاز : لوبیا ، گندم ،دوغ محلی ، بلبو سبزیجات (گشنیز ، سیر ، چغندر ،نعنا ، پونه) ، سیب زمینی

  • خوراک صبحانه سیرجینه

سیرجینه یک غذای منحصربه فرد و مقوی برای صبحانه است بخصوص برای بومگردان و مهمانان چشیدن این غذای خوشمزه تالشی بسیار توصیه می شود. این غذا بسیار شبیه خاگینه است ولی متفاوت، طرز تهیه سیرجینه اینگونه است که آرد ذرت یا آرد برنج  را در شیر می ریزند و به هم می‌زنند  و چند عدد تخم‌مرغ سنتی یا محلی را شکسته و به آن اضافه میکنیم و حال نوبت  شکر و زردچوبه است که به آن اضافه شود حسابی باید هم زده شود تا مواد خوب با هم ترکیب شود و روغن را درون تابه ریخته و روی شعله میگذاریم ، روغن که خوب داغ شد مواد تهیه شده را داخلش سرخ میکنیم و در پایان پخت سیرجینه را درون بشقابی میگذاریم و با شکر و یا پودر قند تزئینش میکنیم .

مواد مورد نیاز : آرد ذرت با برنج ، شیر ، تخم مرغ ، شکر ، زرچوبه ، روغن برای سرخ کردن .

  • ووزه دلهَ (بادمجان توپر)

ووزه دله یا همان بادمجان توپر یکی از غذاهای سنتی گیلانی است که طرفداران زیادی دارد . برای تهیه این غذا بادمجان ها را با پوست درون آب میجوشانیم تا خوب طبخ شود سپس وسط بادمجان را خالی میکنیم و در روغن سرخشان میکنیم حال نوبت به مواد میانی میرسد پیاز ها را نگینی خورد میکنیم گوجه ها را هم همینطور حال با گردوی چرخ شده مخلوط میکنیم بعد از مخلوط شدن مواد میانی به آن رب آلوچه که به صورت سنتی تهیه شده است اضافه میکنیم  به آرامی مواد را درون بادمجانها ریخته و روی آن را با سبزی تازه نعنا و ماست تزئین می کنیم این غذا را هم می شود با برنج سرو کرد و هم با نان خورد .

موادمورد نیاز: بادمجان ، گوجه ، گردو کوبیده شده ، پیاز ، نعنا جهت تزئین

 

الزامات اقامتگاههای بومگردی

زمان آن رسیده است که به غذای روح و وجودمان بپردازیم به آرامش درونیمان . در یک طبیعت بکر  با خانه ی کاهگلی و بوی آتش و هیزم و تناول غذاهای سنتی لذیذ و خوشمزه . تکیه دادن به لحظه ها در این تصور خیال انگیز چقدر لذت بخش و جذاب است.

مدتیست که صنعت گردشگری بصورت جدی تر برای معرفی مناطق روستایی طرح تورهای بومگردی را راه اندازی کرده است که این امر زمینه بسیار پر اهمیتی برای توسعه اقتصادی ،اجتماعی محله های روستایی است. کاملا روشن است که تنها زیاد بودن نیروی انسانی نمی تواند تضمین کننده نتیجه خوب برای دست یابی به اهداف این مبحث باشد؛ پس بایستی علاوه برنیروی انسانی، میزان دانش تئوری و عملی و آشنایی خدمات دهندگان با مهارت های حرفه ای نیز بالاتر رفته شود.

** شرایط عمومی و نیازمندیهای اقامتگاه های بوم گردی که باید داشته باشند.

– در همه ی اقامتگاه های بومگردی رعایت اصل فنی و مهندسی ساختمان که متعهد سلامت و ایمنی ساکنان گردشگر هستند امریست الزامی، این اقامتگاهها با استفاده از مواد اولیه بومی و با بهره بردن از علم و دانش بومی و سازگار با محیط طبیعی و فرهنگی اطراف خود بنا شده است و در مدت زمان استفاده و یا گسترش اقامتگاه این شرایط باید پایدار باشد.

– نحوه تنظیم روشنایی اقامتگاه های بومگردی باید بیشترین صرفه جویی در مصرف انرژی و حداقل آلودگی نوری را در محیط ایجاد کند و ضمن آن روشنایی مورد نیاز گردشگران را تامین کند که آزار دهنده نباشد.

– ساختار سیستمهای گرمایش و سرمایش اقامتگاههای بومگردی باید کمترین ضرر را بر محیط زیست محیطی داشته باشد و در ضمن تامین کننده آسایش گردشگران باشد . این نوع ساختار با لحاظ اصول معماری بومی و ترکیب دانش فنی روز ، باید بتواند اندازه حدر رفتن حرارتی در اقامتگاه های بومگردی را به حداقل برساند.

– تمامی اقامتگاههای بومگردی وظیفه دارند با توجه به ذائقه مسافران ،خوراکی و نوشیدنی های بومی را با استفاده از آراستگی سفره بومی و رعایت اصول بهداشتی به گردشگران ارائه دهند و برای گردشگران خاطره یک سفر خوش را رقم بزنند.

– تمامی شیرآلات اقامتگاه های بومگردی بایستی از نوعی باشند که کاهش مصرف آب را به دنبال داشته باشند.

– فراهم کردن فرصت برای بازدید از منظره طبیعی و بستر فرهنگی اطراف اقامتگاه های بومگردی توسط راهنمایان و راهبران و بلدهای بومی مورد تایید سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری در کلیه اقامتگاه های بومگردی مهم و لازم است.

– با توجه به دور بودن اقامتگاه های بوم گردی از مراکز امدادی و بودن در محیط های طبیعی باید همه اقامتگاه ها با در نظر گرفتن خطرها و حوادث مربوط با فعالیت خود و ارائه آن به مراجع صدور مجوز طی گزارشاتی که هر دو سال یک بار مورد بازنگری قرار خواهد گرفت، اقدامات لازم را در خصوص مدیریت حوادث در محدوده جغرافیایی فعالیت خود (از جمله تعامل با نهادهای محلی امدادی ، تامین تجهیزات امدادی در حد نیاز و مطابق گزارش مذکور و ..) به انجام برسانند.